Humus

WierszRośliny3 minuty czytania

Trzynaście sposobów patrzenia na mech

Cykl wierszy o roślinie, która nie ma korzeni, kwiatów ani pośpiechu.

Tekst Hanna Sitowie

Strumień płynie między głazami porośniętymi mchem

Z ukłonem w stronę Wallace’a Stevensa, który patrzył na kosa.

IPośród dwudziestu ośnieżonych górjedyną zieloną rzecząbył mech na północnej stronie kamienia.

IIByłam w trzech umysłach,jak pień,na którym mieszkają trzy gatunki mchu.

IIIMech nie ma korzeni.Trzyma się światasamą wilgocią.

IVKobieta i deszczsą jednym.Kobieta, deszcz i mechsą jednym.

Białe, rozgałęzione owocniki próchnilca w kępie mchu
Próchnilec w kępie mchu, kilka centymetrów wysokości.Fot. Norbert Nagel / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0

VNie wiem, co wolę:piękno suszyczy piękno pierwszej kropli,czy chwilę zaraz potem.

VILód wypełnił długie oknobarbarzyńskim szkłem.Po drugiej stroniemech czekał na marzec.

VIIO, cienkie dłonie miasta,czemu wyobrażacie sobie złote ptaki?Czy nie widzicie, jak mechchodzi po murach wokół stóp waszych kobiet?

VIIIZnam szlachetne akcentyi rytmy, od których nie ma ucieczki,ale wiem też,że mech jest w tym, co wiem.

Strumień płynie między głazami porośniętymi mchem
Fot. Michal Klajban / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0

Trzynaście sposobów

IXKiedy mech zniknął z oczu,wyznaczył brzegjednego z wielu kręgów.

XNa widok mchuw zielonym świetlenawet stręczyciele harmoniikrzyknęliby ostro.

XISzedł przez lasw szklanym powozie.Raz przeszył go strach,że pomylił cień swojego wozuz mchem.

XIIRzeka płynie.Mech musi rosnąć.

XIIICałe popołudnie był wieczór.Padał śniegi miał padać.Mech siedziałna gałęziach cedru.

Pnie i gałęzie drzew obrośnięte zielonym mchem
Las w Kalifornii, w którym mech porasta każdą gałąź.Fot. Rhododendrites / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0

Od autorki

Ten cykl to parafraza wiersza Wallace’a Stevensa z 1917 roku, w którym kos pojawia się w trzynastu scenach. Zamieniłam kosa na mech, bo mech jest jego przeciwieństwem: nie odlatuje, nie śpiewa, nie zwraca na siebie uwagi. A jednak jest wszędzie, gdzie zatrzyma się trochę wody i czasu.